كسالت وغفلت نماز بخواند يا در نماز باريش خود يا غير آن بازى كند يا بتندى وعجله بخواند يا در وقتيكه بسبب بول يا غايط يا باد در تنگي افتاده بخواند يا انكه وقت نماز چشم خود را بآسمان كند بلكه سزاوار است بچشم خود خشوع نمايد شبيه كسيكه چشمهاى خود را پوشيده باشد بلكه سزاوار است اجتناب كند از آنچه منافى خشوع وانچه منافى نماز است در عرف وعادت متشرعه واز آنچه اشعار بتكبر يا غفلت داشته باشد وسزاوار است كه استعمال كند آنچه موجب زيادى اجر وارتفاع درجه است مثل استعمال بوى خوش وپوشيدن لباس پاكيزه وانگشتر عقيق در دست كردن ومحاسن را شانه كردن ومسؤاك نمودن دندانها وأمثال آن ( مترجم أبو القاسم الموسوي الاصفهاني عفى عنه ) گويد اگر چه اين ذره بيمقدار از فيض مقامات باطنيه ودرجات عاليه معنوية كه مختص محرمان بارگاه قدس كبريائي است محرومم ولى در اين موقع مناسب ديدم با اذن حضرت آية الله سيد أستاذ مد ظله العالي بمقدار فهم قاصر خود چند سطرى از اسرار نماز كه از صاحب شريعت مقدسه رسيده وعلماء اعلام ضبط نموده اند بنويسم بدان كه در وقت طهارت كه از مقدمات نماز است بايد تأمل كند كه محض شستن اعضا ولباس از كثافت ونجاست دنيوية طهارت معنوية براي أو حاصل نمىشود تا دل خود را از علايق خسيسه دنيوية واخلاق ذميمه پاك نگرداند وعازم ببازگشت بخدا نباشد ودر وقت وضو وغسل متذكر شود كه بايد دل أو نيز پاك باشد از صفات رذيلة وشهوات خبيثه وبنا گذارد بر انكه اغضاء خود را از شهوات باز گيرد تا نورانيت وصفاى انها در تطهير همه أعضاء سرايت كند ودر وقت تيمم كردن كه بعد از عجز از استعمال آب امر فرموده اند كه أعضاء خود را خاك الود نمايد تأمل نمايد اعضائيكه بواسطة مباشرت امر دنيا الوده شده حال كه شستن آن ممكن نيست بايد انها را بخاك پست وخاكسار نمود پس دل كه رئيس وسلطان تمام أعضاء مىباشد وهمه جوارح خدمتكار أو هستند واو موضع نظر الهي است أولى بتطهير است هر گاه شستن آن از تمام اخلاق ذميمه ميسر نباشد بايد آن را در مقام تواضع بخاك تذلل بمالد شايد خدا بشكستگى وفروتني آن ترحم فرمايد ومورد عطوفت أو گردد پس چون صداى مؤذن را بشنوى سزاوار است منادى روز محشر را ياد كني كه باو از مهيب خلايق را بعرصات مىخواند پس بشتاب بانچه در آنجا براي تواسباب نجات است كه نماز باشد وأين ندا را بزودى أجابت كن تا در آن ندا بلطف ومرحمت با تو رفتار كنند پس نظر كن اگر باين ندا مسرور